Ach, die Vlaardingerbroek...

Henkie op het hoofdpodium van Opwekking

Op mijn site www.kinderoptreden.nl vind je twee nieuwe videoclips van het optreden op het hoofdpodium van de Opwekking conferentie. Henkie en ik waren gevraagd als ‘voorprogramma’ van de preek op zondagmorgen. Het thema was leven door de Geest en Henkie heeft er op zijn eigen wijze vorm aan gegeven. Met drie nieuwe Opwekkingsliederen (geschreven door Henkie in de geest van Johannes de Heer) werd een groot succes! Kijk hier maar:

Ik liet ook een nieuwe truc zijn waarin het lijkt alsof de bijbel in brand staat. Zie hier de clip.

 

Creëer je eigen virtuele kerkdienst (2)

Mijn favoriete keuze is de aanbidding. Wil ik een echte band, iemand met een gitaar, een groepje violisten, alleen een orgel of een heel orkest in de kerk? Alles is mogelijk! Wil ik elke keer een romantische kerstdienst? Een ingetogen viering of een echte Afrikaanse kerkdienst vol Afrikanen, maar dan wel binnen twintig minuten klaar? Ik kies natuurlijk ook zelf de liederen die ik wil zingen of wil horen. Wat liederen betreft, is elk lied dat ooit in een zangbundel heeft gezeten beschikbaar. Als ik dit wil, kan ik ook de computer een keuze in de liederen laten maken. Maar zelf kiezen is toch prettiger. 

Nu de aanbiddingsleider nog; welke aanbiddingsleider zal ik kiezen? Er zijn duizenden personages beschikbaar; ieder met zijn eigen of haar eigen wijze van handelen. Je kan hier echt de grappigste combinaties in maken. Ik denk dat ik bijna klaar ben. Oh wacht, ik ben nog vergeten aan te geven of ik wil dat er tijdens de dienst in ‘tongen’ wordt gezongen en of er een profetie gegeven gaat worden. Ik laat meestal de computer een mooie profetie uitkiezen of ik kies zelf een thema uit waarover het moet gaan. Nu is het klaar. 

Ik zie er elke keer weer naar uit om mijn vrienden in de kerk te ontmoeten. Ik noem het vrienden, maar in jullie ogen zijn het door de computer gefabriceerde personages. Personages die ik iedere keer, in elke kerkdienst die ik creëer, tegenkom. Als ik het zo vertel, kan ik me voorstellen dat dit in jullie ogen heel vreemd en onrealistisch overkomt. Maar je zou het allemaal eens moeten zien. Mijn vrienden zijn niet van echt te onderscheiden. Ze zijn volwaardige personages met hun eigen levens, verhalen en ervaringen. Het is allemaal volledig interactief, waarbij zij op mij reageren en alles onthouden wat ik hen vertel. Deze vrienden luisteren echt, ook al zijn het geen echte mensen. En hoe raar dit misschien ook voor jullie klinkt, iedere keer weer ontstaat er een gezamenlijke ervaring die niet te vergelijken is met de wijze waarop het vroeger allemaal in de kerk op zondag gebeurde. 

Als je dit zo hoort, kan ik me voorstellen dat het misschien erg individualistisch overkomt vergeleken met jullie vorm van kerk-zijn van zo’n vijftig jaar geleden. Misschien vraag je je of je op deze wijze wel je eigen kerkdienst mag invullen? Tja, wat kan ik hierop zeggen? Vergeet niet dat je met je tijd en de technologie mee moet gaan. En daarnaast is het eigenlijk is heel prettig om niet afhankelijk te hoeven zijn van andere mensen die dit op hun wijze voor je doen. Wat is het verschil tussen een voorganger of een predikant die begin 2000 alles voorbereidde voor zijn gemeenteleden op de wijze die hij gewend was en prettig vond en de manier waarop we in onze tijd hier invulling aan geven? Iedereen mag nu die rol van predikant voor zichzelf vervullen. 

Vanzelfsprekend kan ik in mijn VR kamer ook een ‘echte’ kerkdienst meemaken die door anderen gecreëerd is, waar ik wel ‘echte’ andere mensen uit alle landen van de wereld kan tegenkomen. Maar waarom zou ik daarvoor kiezen? Denk je dat deze de vorm van gemeenschap dieper is, dan wat ik ervaar met mijn ‘vrienden’ in mijn eigen gecreëerde kerkdienst? Het is juist zo bevrijdend om elke keer met plezier een kerkdienst mee te maken en hier met volle teugen van te genieten zonder dat ik me hoef aan te passen aan de eisen en wensen van ‘echte’ anderen. Ik hoop dan ook met heel mijn hart dat deze technologie ook voor jullie snel beschikbaar zal komen.

Met vriendelijke groet uit de toekomst,

2060 - Creëer je eigen virtuele kerkdienst (1)

In februari organiseert Otto de Bruijne een studiedag over de toekomst van de kerk in 2040 - 2060. Een aantal mensen zijn gevraagd om hun gedachten hierover op papier te zetten. Ik heb allereerst het stuk geschreven over Mega Menukerken en de kleine missionaire ordes, waarbij mijn voorkeur sterk uitgaat naar de missionaire order. Maar naast de eerste twee opties zie ik ook nog andere mogelijkheden, waaronder de Virtual Reality Room. Hieronder een blogpost uit het jaar 2060:

Vandaag wil ik je meenemen naar hoe wij invulling geven aan kerk-zijn en kerkdiensten in 2060. Kerk gebeurt tegenwoordig allang niet meer op een zondag of wat voor vaste dag dan ook. Ieder huis heeft wat jullie in het begin van de 21ste eeuw een Virtual Reality kamer zouden noemen. Deze kamer is aan alle kanten bedekt met de nieuwste technologie 4D schermen, waardoor je alles niet alleen visueel, maar met al je zintuigen kan mee maken. In deze kamer beleef ik op de momenten wanneer ik het wil de mooiste kerkdiensten ooit.

Ik zeg ‘maak mee’, maar eigenlijk is dat onterecht. In 2060 maak je geen kerkdienst meer mee. Kerkdiensten maak jezelf. Van te voren vertel ik de computer in wat voor kerk ik wil zijn. Ik kan kiezen uit letterlijk duizenden verschillende kerken. Van romantische middeleeuwse Engelse kerkjes tot grote Franse kathedralen. Van een Griekse Orthodoxe kerk tot een kopie van de modernste kathedraal. Als je wilt, kan je ook je eigen kerkgebouw creëren. Zodra ik mijn VR kamer binnenloop, ben ik in die kerk. Het is als het ware niet van een ‘echte’ (wat is tegenwoordig nog echt?) kerk te onderscheiden. Zelfs de geur in de kamer past zich aan de kerk die ik heb gekozen. Heerlijk zo’n kathedraal lucht! Ik ben in het verleden wel eens in de Notre-Dame geweest, maar de 'Notre-Dame' in mijn VR kamer is precies hetzelfde. Het hoeft trouwens ook niet in een kerk. Dat lijkt mij wel duidelijk. Ik kan ook een kerkdienst houden op de mooiste plekken in de wereld. Wat dacht je van de Rocky Mountains zonder last te hebben van muggen? Of het strand in Hawaii zonder te hoeven nadenken over zonnebrandolie. Het kan zelfs op de top van de Mount Everest!

Maar ja, een kerk kiezen is pas het begin. Welke predikant of spreker wil ik zien en horen? Ook hier kan ik weer kiezen uit tienduizenden personen. Mijn favorieten zijn John Wesley, Martin Luther King en Henri Nouwen. Maar ik kan ook kiezen voor de huidige Paus, Maarten Luther of zelfs Moeder Theresa. Nu de preek nog; hoelang moet die gaan duren? Ik kan opnieuw kiezen uit meer dan een miljoen preken. Welk thema wil ik horen? Wil ik bemoedigd of uitgedaagd worden? Wil ik een donderpreek over mij heen krijgen en mij schuldig voelen? Of wil ik juist bevestigd worden in de keuzes die ik maak? Welke theologische invulling en kleur wil ik hebben? Natuurlijk hoef ik dit niet elke keer zelf te doen. De computer past de kerkdiensten vanzelfsprekend volledig aan volgens de keuzes die ik in het verleden heb gemaakt.

(wordt morgen vervolgd)

2040 - Mega menukerken of kleine monastieke orders (2)

Ver weg van deze mega menu-kerken zijn er missionaire monastieke orders die zich genesteld hebben in de stad en hier als een vloeibaar netwerk van kleine toegewijde kringen zich verspreiden over de stad. Deze monastieke orders bestaan uit christenen die niet zozeer dezelfde theologische waarheden, als wel dezelfde kernwaarden en visie delen. De tientallen kleine kringen zijn divers in theologie, aanpak en samenstelling, maar opereren toch in eenheid. Deelname aan de missionaire orde is namelijk niet vrijblijvend. Leden moet zich na een initiatieproces van een half jaar toewijden aan de waarden en visie van de orde, aan elkaar en aan de missionaire projecten. 

Elke kring is gekoppeld aan zowel een breed scala van diaconale en missionaire projecten. De diaconale projecten bestaan uit: voedselverdeling, maaltijdprojecten, verhuisservice, kinderopvang, praktische hulp, organisch tuinieren, kunst voor de stad en de zorg voor een park. Wat de missionaire projecten betreft, werken ze op relationele en incarnationele wijze, waarbij leden van een bepaalde kring dichtbij elkaar in de buurt gaan wonen om op hun eigen wijze het goede nieuws van het Koninkrijk van God en het evangelie bekend te maken.  

Leden van diverse kringen werken samen in een missionair of diaconaal project, waardoor er een stevige verbinding en kruisbestuiving tussen de kringen ontstaat. Naast de kringen en de missionaire projecten wordt er stadsbreed een tweewekelijkse viering en tal aan ondersteunende activiteiten geboden. Zo is er op meerdere plaatsen gedurende de dag ochtendgebed en avondgebed. Er is een gebedshuis, waar 24/7 gebeden wordt en meerdere teamhuizen die als grote woonkamers voldoen, waar vrienden uit de order elkaar ontmoeten. Er worden cursussen en bijbelstudies aangeboden, waar iedereen uit het netwerk deel van mag zijn. Daarnaast is er individuele coaching en mentoring beschikbaar voor een ieder lid van de order. 

Op eerste gezicht lijken de missionaire orders sterk op de menu-kerken. Ook zij bieden een breed diversiteit aan activiteiten en keuzevrijheid, zij het verdeeld over de stad en over de week in kleinere settings. Er is echter een hemelsbreed verschil in gedachtegoed tussen deze twee vormen van kerk-zijn. De mega menu-kerk is afhankelijk van een enorm aantal vrijwilligers die samen met elkaar het systeem draaiende houdende om zo een veel grotere groep van christenen te voorzien in hetgeen zij nodig hebben. In de missionaire order zijn er, behalve de mensen in de diaconale en missionaire projecten die door de leden bediend worden, geen consumenten. Hier is iedereen een producent op het gebied van aanbidding, gemeenschap en missie. Leden worden getraind en gecoacht om zowel actief deel te nemen in de gemeenschapsvorming in de kringen, als in het missionaire en diaconale werk en de diverse vormen van aanbidding die deze missionaire orders rijk zijn. 

Toch bijten de twee 'systemen' elkaar niet. Er is zelfs een intensieve kruisbestuiving waar beiden hun voordeel uit halen. Leden van de menukerk helpen mee in de missionaire en diaconale projecten zonder dat zij die toewijding hoeven te maken aan de orde. Leden van de orde bezoeken met enige regelmaat de menukerk om gebruik te maken van haar vele diensten. Zo leven ze naast elkaar; allebei heel anders, maar toch in elkaars verlengde.

 

2040 - Mega menukerken of kleine monastieke orders (1)

Ik heb dit stuk geschreven voor een landelijke ontmoetingsdag over de kerk in 2040. Ik ga het de komende dagen in twee korte stukken plaatsen:

(Den Haag - 2040) Buiten de stad staat het enorme multicomplex. Elke zondag komen hier duizenden christenen uit de gehele regio bij elkaar voor hun eigen samengestelde kerkelijk programma. Deze mega menu-kerken zijn nog maar een redelijk nieuw begrip op het kerkelijk erf. Over de afgelopen decennia zijn kleinere locale kerken uit pure noodzaak samengesmolten tot regionale megakerken, die zo ingericht zijn dat de meeste kerkelijk tradities hier hun eigen diensten kunnen blijven houden. Natuurlijk zijn er in de stad nog wel wat onafhankelijke traditionele pinkster, evangelie en protestantse kerken over, maar ook die voelen de sterke zuiging van de mega menu-kerk in hun regio.

De veertien mega menu-kerken in Nederland hebben zich ten doel gesteld om hun bezoekers een veelzijdige keuze te bieden, zodat christenen wekelijks op zondag hun eigen programma kunnen samenstellen. Elke week staan er minstens twintig opties op het menu, die gedurende de hele dag tegelijkertijd naast elkaar aangeboden worden. Er zijn meerdere traditionele kerkdiensten, een stilteviering, een laag-charismatische en een hoog-charismatische aanbiddingsdienst, diverse workshops en cursussen, meerdere bijbelstudies, pastorale gesprekken, persoonlijke gebed, jeugdwerk en kinderwerk. Elk onderdeel duurt precies een uur en een kwartier, waarna er een kwartier pauze is. Dit geeft mensen de kans om van het ene onderdeel naar het andere onderdeel te lopen en onderweg nog snel een koffie bij de verschillende stands in het complex te grijpen. 

Sommige christenen kiezen elke week voor een ander onderdeel. Anderen houden veilig vast aan hun traditionele vorm van kerk-zijn, zoals zij dat gewend zijn. De meeste bezoekers bezoeken minimaal twee verschillenden onderdelen per zondag. Maar uiteindelijk is iedereen vrij om te doen wat hij/zij zelf wilt. Mensen mogen ook de gehele dag rondhangen of vrienden ontmoeten in een van de luxe restaurants of koffie lounges. Wel zijn er groei-adviseurs aanwezig, die mensen kunnen helpen om een gedoseerd persoonlijk menu voor een aantal maanden op te stellen. Dit alles vindt plaats in een enorm multicomplex van meer dan dertig grote zalen, lounges, een aparte kinderwerk- en jongerenwerkafdeling, gesprekskamers en workshopruimtes. Er is een bibliotheek waar je in alle stilte in luxe lederen fauteuils kunt lezen of een sportcomplex waar je zowel zondags als door de week uitgebreid kunt sporten en zwemmen. Ook de meerdere restaurants zijn door de weeks open.

De mega menu-kerken worden door sommige christenen als het toppunt van consumerisme en het teken van de afvalligheid gezien. Tegelijkertijd wordt er door anderen beargumenteerd dat deze vorm van kerk-zijn slechts de verantwoordelijkheid van het individu serieus neemt. Voor hen was het juist de ‘one size fits all’ mentaliteit, die gedurende de afgelopen honderdvijftig jaar hiervoor gebruikelijk was, die de geestelijke groei en ontwikkeling van mensen belemmerde. 

 

Nieuwe kerstnieuwsbrief

Vandaag is onze kerstnieuwsbrief van ons werk en ons gezin online gegaan. Hier is hier als website te bekijken.

Voor mij staan er nog acht verschillende kerstvoorstellingen voor de boeg voordat ik zondagavond met wat gluhwijn op de bank kan gaan zitten. Henkie is er echter weer helemaal klaar voor en heeft aan de hand van sinterklaasliedjes nieuwe kerstliedjes zitten componeren.

Morgen ben ik in de grote kerk in Delft voor een half uur optreden voor de kinderen daar tijdens het Lichtjesfeest.

Het sprookje van het goudstof

Er was eens het jaar 2010. Het jaar dat bekend zou staan als het jaar van het goudstof; hoewel goudstof? Het begon allemaal met de jaarlijkse Paasjubel op een groot landgoed in de buurt van Driebergen. Voor honderden christenen uit de regio van de Utrechtse Heuvelrug is dit een jaarlijks begrip. Zij komen hier op Eerste en Tweede Paasdag samen om met elkaar de opstanding van de Here Jezus te vieren. Grote witte tenten bedekken voor twee dagen het landgoed. Er is kinderwerk, jeugdwerk en natuurlijk een grote tent waar de samenkomsten voor de volwassenen wordt geleid.

Al tijdens de openingsdienst op de Paasochtend verscheen er dit jaar op verschillende plekken in de grote tent goudstof op de zingende mensen. De hoeveelheid goudstof die neerdaalde, was zo groot dat het de aandacht wegtrok van het podium en de organisatie tijdelijk de dienst moest stoppen. Hoewel de zangleiding de menigte tot kalmte maande, kropen de mensen op hun knieën door de tent om zoveel mogelijk goudstof op te rapen.

Tijdens de middagdienst was het weer raak. Op andere plaatsen dan tijdens de ochtend verscheen er weer goudstof op meerdere plekken in de tent. Mensen begonnen te juichen. ‘Opwekking is uitgebroken’, werd er door de tent gescandeerd. Niet-christenen gaven onder tranen hun leven aan de Heer. Christenen bekeerden zich en legden massaal hun zondige levensstijl af. Het bestuur van stichting Paasjubel riep op tot kalmte en nuchterheid, maar het was niet meer te stoppen.

Zondag aan het eind van de middag liepen andere paasfeesten, conferenties en paasdiensten leeg. Iedereen wilde het wonder op de Paasjubel meemaken. Op de A12 bij de afslag Driebergen stond een file van wel twintig kilometer. De brandweer moest ingrijpen en verbood dat er nieuwe mensen op het terrein toegelaten mochten worden. Op zondagavond barstte de tent uit haar voegen. Niemand richtte zich meer op het zingen of de preek. Alle ogen waren gespitst of het goudstof opnieuw uit de hemel zou neerdalen.

En ja hoor, weer was het raak. Mensen liepen met bekertjes het stof van de vloer af te schrapen. Hier en daar werd er om goudstof gevochten. Mensen begonnen het zelf te eten en moesten met spoed naar de EHBO voor voedselvergiftiging. Het bestuur van de Paasjubel kon nu niks anders meer doen dan ingrijpen. Hoewel ze er hun vinger nog niet op konden leggen, wisten ze dat er iets helemaal fout zat.  Alle mensen moesten de tent verlaten en de bestuursleden gingen met medewerkers op onderzoek uit. Wat was hier aan de hand?

Met ladders werd er op het dak van de grote tent geklommen. Daar vonden ze een ingenieus netwerk van buisjes verbonden aan een luchtblazer en een grote pot Hema glitters. Naast de pot glitters lag er een kaartje met daarop het woord ‘goudgelovig’. Het was allemaal nep!

Het nieuws verspreidde zich als een vuurtje over het landgoed. Sommige mensen kozen ervoor om meteen te vertrekken. Anderen trokken in grote getallen naar de grote tent om hier verhaal te houden. Er werd een spoedbijeenkomst belegd, waarin uitgelegd werd dat het om een flauwe grap ging waar het bestuur niks mee te maken had. De volgende morgen op Tweede Paasdag was de tent opnieuw volgepakt. De preek ging over de keuzes die wij voor God maken; keuzes die wij maken of wij nu wel of niet wonderen van Hem ervaren. Opnieuw gingen mensen onder tranen naar voren. Er was een heilige atmosfeer en hoewel er geen korreltje goudstof uit het plafond kwam dalen, waren mensen onder de indruk van Gods aanwezigheid.

Na afloop van de conferentie werd de schuld natuurlijk vanzelfsprekend bij de satirische website Goedgelovig gelegd. Zij hadden in 2009 uitgebreid over goudstof geschreven en ook de naam 'goudgelovig' wees die kant op. De anonieme redactie van Goedgelovig ontkende hierop elke vorm van betrokkenheid, hoewel ze niet konden uitsluiten dat een kleine kern van vaste lezers van Goedgelovig misschien wel voor deze actie verantwoordelijk was geweest.

Na de actie op de Paasjubel was het hek van de dam. Overal verscheen er in christelijk Nederland 'goudstof'. Dit gebeurde niet alleen op de EO jongerendag, maar ook tijdens de Synode vergadering van de PKN. Er werd 'goudstof' gevonden op de Opwekking conferentie, op de EO gezinsdag, in het cafe Dwaze Zaken, maar ook in de redactievergadering van de Visie en tijdens boekpresentaties van christelijke uitgevers. 'Goudstof' werd ontdekt in verschillende edities van het Reformatorisch Dagblad, tijdens het halfjaarlijkse overleg van de bisschoppen in Nederland en zelfs op de kansels van meerdere Gereformeerde Gemeentes. Elke keer lag er weer een kaartje bij met daarop het woordje ‘goudgelovig’.

In het begin had de pers hier veel aandacht voor. Vooral toen het ook 'verscheen' bij een uitzending van Knevel en Van de Brink over christelijke goochelaars. Het ND ontdekte dat er waarschijnlijk meerdere personen of teams in Nederland betrokken waren in overal plaatsen van nepgoudstof. De kaartjes en het handschrift waren keer op keer anders en ook het goudstof was niet altijd hetzelfde. Soms ging het om de bekende Hema glitters. Andere teams maakten gebruik van koperstof, duurdere glitters en zelf fluoriserende suiker. Dat laatste werd vooral ingezet als er vermoed werd dat mensen het goudstof ook daadwerkelijk wilden opeten. Na de voedselvergiftiging op de Paasjubel durfden ze dat risico niet meer te nemen.

Tientallen keren tijdens dit jaar verscheen er op de meeste onverwachte plekken ‘goudstof’. Zelfs het blad Charisma wijdde er een artikel aan en stelde de vraag hoe je kon weten of het nu om echt goudstof ging of weer om zo'n actie van goudgelovig. Na een paar maanden ontstond er in de media en bij de betrokkene personen  een bepaalde 'goudstof' vermoeidheid.  Keer op keer werd het afgedaan met de woorden:  “Het zou wel weer zo’n actie van Goudgelovig zijn.”

Aan het eind van het jaar werd het niet eens meer in de media benoemd. Dus toen bepaalde charismatische organisaties in december van 2010 op hun website en in hun nieuwsbrief meldden dat ze goudstof gevonden hadden in de bijbel van een van hun leiders, werd hier geen aandacht en waarde aan gegeven. Men ging ervan uit dat het wel weer zo’n actie van Goudgelovig zou zijn geweest.En zo, zo kwam er een einde aan het sprookje van het goudstof…

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

...uhm? Ja, toch? Dat is toch het beste einde... 
 Of zou dit een beter einde zijn?

"En zo, zo was er uiteindelijk in de Nederlandse kerk geen aandacht meer voor dit echte wonder van God, en lachte de duivel in zijn vuistje..."

Welke einde van het sprookje spreekt je het meeste aan? Of schrijf je liever een eigen einde? Laat maar horen!

Een wonder of een goocheltruc?

Gisteren tijdens mijn spreekbeurt in de Baptistengemeente Amersfoort veranderde ik op het podium een klein beetje ‘zout’ in een grote hoeveelheid ‘zout’. Natuurlijk was het geen zout, maar Instant Snow wat iedereen voor een euro bij de Action kan kopen. Nadat ik de truc gedaan had, legde ik even snel uit dat dit geen wonder was geweest, maar een eenvoudige goocheltruc. Dit om misverstanden te voorkomen. Je weet maar nooit of iemand op internet gaat schrijven dat ze die ochtend een wonder hebben gezien. 

Er is gelukkig een groot verschil tussen een goocheltruc en een wonder. Een goocheltruc is een handeling van een mens om een ander mens te laten geloven dat hij iets gezien heeft wat eigenlijk helemaal niet kan. Een wonder is een soevereine daad van God waarin Hij op bovennatuurlijke wijze ingrijpt in het leven van een mens.  

Ik ben de laatste weken voor mezelf druk bezig geweest rondom de vraag naar de goudstof die soms in bepaalde charismatische bijeenkomsten tevoorschijn lijkt te komen. Ik merk dat dit mij intrigeert. Misschien is het omdat ik een christelijke goochelaar ben en me afvraag of ik hier te maken heb met mede-goochelaars of met een wonder van God? Om eerlijk te zijn, weet ik het niet. Iets in mij wil heel graag geloven dat dit een echt wonder is en een teken van Gods nabijheid en zegen. Aan de andere kant roept dit tegelijkertijd veel vragen bij mij op:

• Waarom vinden dit soort manifestaties altijd in charismatische aanbiddingsbijeenkomsten plaats en niet op missionaire plekken waar mensen hun leven neerleggen in het dienen van de ander?
• Waarom lijkt dit ‘altijd’ verbonden te zijn aan een welvaartevangelie en te gebeuren bij personen die zich mede hierdoor extra lijken te profileren? 
• Waarom gebeurt dit niet bij christenen die vanwege hun geloof vreselijk vervolgd worden en moeten lijden, maar wel bij Westerse christenen die alles hebben wat hun hartje begeert?  
• Waarom koppelen we dit goudstof aan een zegen van God en aan Gods goedkeuring van die ontvanger?  Creëren we hierdoor juist niet weer  een nieuwe gezalfde? (Vaste lezers van deze blog weten dat ik licht ‘allergisch’ ben voor de gezalfde…)
• Wat als het geen goud blijkt te zijn, maar een andere stof waar ‘koper’ in zit? 
• Waar komt dit 'stof' vandaan? Komt het van God en is het dan een blijk van zijn zegen of is het een waarschuwing of een boodschap van oordeel? 

In Deuteronomium 28 spreekt Mozes de vervloekingen uit die het volk zal treffen als ze God ongehoorzaam zouden zijn. In vers 23 en 24 schrijft hij: “De hemel boven uw hoofd zal van koper zijn en de grond onder uw voeten van ijzer. De Heer zal het stof laten regenen op uw akkers; fijn zand zal uit de hemel op u neerdalen.” Een intrigerende tekst vooral als je bedenkt dat dit in een onderzoek van de site Goedgelovig er geen goud in het stof bleek te zitten, maar wel een koperstof…

Tja.. Wat moet je hier nu van denken? Ik weet het niet. Iets in me kan ook bedenken dat we hier misschien wel te maken hebben met een goocheltruc verkleedt als wonder. Dat zou heel erg zijn, omdat je dan te maken hebt met het bewust bedriegen van andere christenen, met als doel om er zelf beter van te worden. Als goochelaar kan ik meerdere manieren bedenken om ‘goud’stof te laten regenen. Maar ja, dat konden de goochelaars en de tovenaars aan het hof van Egypte ook, terwijl Mozes wel het echte wonder deed. 

Ik weet het niet! Misschien frustreert dat me wel het meest, dat ik hier geen definitief ‘goed’ of ‘fout’ etiket op kan plakken. Ik weet dat God het zou kunnen. Ik vraag me alleen af of Hij het doet…

In ieder geval ben ik creatief met dit vraagstuk aan de slag gegaan en heb hier een sprookje over geschreven. Soms helpt het mij om dingen in verhaal vorm van mij af te schrijven. Morgen zal ik het sprookje op mijn site plaatsen. Het mooie van een sprookje is dat je het kan beginnen met de woorden ‘er was eens…’ en het goed kan laten eindigen, waarbij de vraag beantwoord is en het hoofdstuk afgesloten. Sprookjes zijn niet echt gebeurd en in het echte leven heb ik nog geen goed antwoord op deze vraag. 

Morgen het fictieve sprookje van de goudstof…

Een feestelijke dag en een heleboel kilometers

Vandaag was het een feestelijke dag voor mij, hoewel ik een groot gedeelte op de snelweg hiervoor moest afleggen. Vanmorgen was ik gevraagd om aanwezig te zijn bij de inzegening van het nieuwe Urban Expression gemeentestichting team in de Amersfoortse wijk Kruiskamp. Dit team bestaat uit zes inspirerende mensen die alle zes uit de Baptistengemeente Amersfoort komen en een passie voor mensen en het evangelie hebben. Onze vriend Oeds Blok, voorganger van deze gemeente en mede-bestuurslid van stichting Urban Expression is een van de trekkers achter dit project. Vanmorgen mocht ik samen met Oeds de preek delen. Ik op mijn manier met Henkie, mijn verfbord en twee goocheltrucs. Oeds op zijn wijze met een degelijke aantrekkelijke preek. Erg leuk om zo samen te werken. 

Na een snelle lunch in de Baptistengemeente moest ik van Amersfoort naar Antwerpen om te spreken in het Bijbelhuis. Ik heb al eens eerder op mijn blog over het Bijbelhuis in Antwerpen geschreven. Dit is een van de missionaire projecten in Nederland en omstreken waar ik zeer van onder de indruk ben. Wat een kwalitatief goede mensen lopen daar rond! Petje af voor het goede werk dat ze daar doen… 

Natuurlijk was ook hier Henkie en een aantal andere goocheltrucs van de partij, terwijl we keken naar de aankondiging en geboorte van Johannes de Doper.  Ik vind het altijd een voorrecht om een kleine beetje deel te mogen zijn van een de(r)gelijk project. 

Creatief door het Onze Vader

Gedurende de afgelopen weken heb ik geprobeerd om donderdag vrij te houden om lekker creatief bezig te gaan. Zo heb ik hard gewerkt aan nieuwe gebedsideeën voor onze site creatiefgebed.nl, waar nu 63 creatieve ideeën voor gebed, aanbidding te vinden zijn. Mijn streven is om deze site uit te bouwen naar meer dan 101 ideeën.

Mijn passie is om deze ideeen vrijblijvend aan mensen beschikbaar te stellen, zodat zij er gebruik van kunnen maken in hun gebedsruimtes, kinder- en jeugdwerk en aanbidding. Maar trek je meer lezers op een redelijk onbekende site.

Laatst had ik een ingeving. Waarom geen licht satirisch stukje over mijn site 'creatiefgebed.nl' schrijven en dit plaatsen op Goedgelovig.nl? Dat zou zeker lezers trekken... Kan ik geen grappig stukje schrijven over creatief door het Onze Vader bidden? Dit zette me aan het denken en liet me niet meer los. Ik ben nu al drie weken bezig met het Onze Vader. Helaas is er geen stukje voor Goedgelovig uit gekomen, maar wel bijna veertig hele nieuwe gebedshoeken die allen stuk voor stuk voortkomen uit het Onze Vader gebed. 

De komende weken hoop ik ze een voor een op de site te plaaten. Ook komt er een apart pdf file met deze ideeën.

 

In de stal van mijn hart

Gisteravond waren we uitgenodigd voor de 'release party' van de nieuwe kerst cd 'Komt allen tezamen'. Rob en Lee Ann Vermeulen hebben samen met vele bekende gospelartiesten een prachtige cd opgenomen. De cd speelt sinds gisteravond bijna onafgebroken in mijn cd speler. Het zijn niet alleen de bekende stemmen of de mooie nummers. Ik vind vooral de arrangementen zijn erg goed!

Maar ja, ik ben waarschijnlijk bevooroordeeld.  Rob en Lee Ann geven leiding aan de Kids Crew; een kinderkoor waar Katie (onze dochter van 13) drie jaar lid van is geweest. Ondanks dat Katie niet meer deel is van Kids Crew, wordt zij zo nu en dan nog steeds gevraagd om mee te werken aan opnames. Zo ook op deze cd, waar zij samen met Gerald Troost het nummer 'Stal van mijn hart' zingt. 

Super trotse ouders natuurlijk...

Een onverwachte storm

Vanmorgen mocht ik voorgaan in de Grote Kerk in Apeldoorn. Wat een mooie kerk is dat! Wel spannend, normaal spreek ik 'slechts' in een PKN gemeente. Vandaag was ik ook nog de voorganger - inclusief groet en zegen. Natuurlijk was Henkie ook van de partij. Het thema van de dienst was een onverwachte storm, waarbij ik aan de hand van een aantal objectlessen en goocheltrucs het verhaal van de storm op het meer vertelde.

Dit sloot mooi aan bij de avonddienst, die een speciale herdenkingsdienst zou zijn over de onverwachte 'storm' in Apeldoorn op 30 april toen Kars T met zijn wagen door het publiek reed. De gemeente van de Grote Kerk heeft dezelfde dag nog de kerk opengezet voor de rouwende mensen. Honderden mensen zijn hier toen geweest om een kaarsje aan te steken en uiting te geven van hun verdriet. Mooi om zo als kerk hierin dienstbaar en aanwezig te kunnen zijn!

Shane en een vernieuwde theologie

Gisteren de studiedag van Emerging Netwerk met Shane Claiborne bezocht. Wat waren er veel onbekende mensen voor mij. In gedachten ging ik terug naar de netwerkavond die we een aantal jaar geleden begonnen in onze wachtkamer in Spoorwijk en die waarschijnlijk de wieg zijn geweest waar het Emerging Netwerk en deze studiedag uit ontstaan zijn. Gaaf!

Shane vond ik zeer inspirerend. Ik had zijn boek al in het Engels gelezen en zelfs de audio versie staat op mijn mp3. De Nederlandse versie 'Hoe Jezus de wereld op zijn kop zet' is zeer de moeite van het lezen waard!

Johan heeft een goede post over de studiedag met vragen die mij tot nadenken stemt en ook BramBonius komt met twee verslagen. Ik ga dus geen lang verslag schrijven, maar kom met een korte gedachte...

Het viel mij op dat Shane en zijn maten geconfronteerd worden met duidelijk zichtbaar armoede en onrecht. In Nederland lijkt het dat we deze mate van armoede en onrecht niet kennen. Of zien we het gewoon niet? Ik ken nog geen Nederlandse christen die een week in de gevangenis heeft gezeten omdat hij/zij demonstreerde tegen ons aandeel in de oorlog in Afganistan. Ik weet ook niet of je dit kunt vergelijken met de VS in Irak. Ik ken geen christenen die bereid zijn om opgepakt te worden om daklozen een beter thuis te kunnen bieden. Leven wij in een rechtvaardige staat zonder lijden, armoede, misbruik? Of zien wij het niet? Zouden wij als wij in de VS woonden hetzelfde doen als Shane of meedoen met de andere 99% van de christenen? Ik vraag het me af...

Genieten we van Shane, zijn verhalen en zijn lach, maar heeft zijn idealisme en theologie (daar begint het mee!) uiteindelijk geen enkele impact op ons leven. Dat zou pas echt jammer zijn!

Uiteindelijk begint het niet met de ontroerende verhalen van Shane. Het begint, zoals ook Johan beargumenteert, met een vernieuwing in onze theologie...

Heerlijk kijken, lachen en genieten… in de kerk

Bergschenhoek - Zondagmiddag 18 oktober kwam Matthijs Vlaardingerbroek naar Evangelie Gemeente Morgenstond. En: hij kwam niet alleen, maar had twee grappige figuren meegenomen. In een koffer! Henkie en Karel. Henkie was wel de lieveling van de kinderen; een nogal ‘brutale’ pop die veel durft te zeggen en nog meer durft te vragen. “We hebben raadsels opgelost, meegeroepen, gelachen en ons verwonderd. God houdt van ons. Dat werd duidelijk, niet door woorden maar door goocheltrucs, verf en poppen”, zo vertelt een van de aanwezigen. Na anderhalf uur was er voor iedereen iets lekkers en wat te drinken. Het was een gezellige en goed bezochte middag.

Uit de Heraut

Creatief in V&D

Vandaag zit ik de hele dag in een La Place restaurant van een V&D in Den Haag. Het is buiten een prachtige herfstdag en ik heb hier een mooi uitzicht op de bomen en gebouwen in Den Haag. Maar ik zit hier niet voor het uitzicht. Het is de bedoeling om de hele dag creatief aan de slag te gaan! Ik heb nu een stuk of veertig creatieve gebedsideeen op de site www.creatiefgebed.nl, maar wil hier vandaag een stuk of twintig aan toevoegen. Ook ben ik bezig om een werkboek te schrijven over creatieve vormen van gebed om deze aan de website te koppelen. Genoeg gekletst, aan de slag...

Je kunt een gedeelte van het resultaat van deze dag hopelijk vanavond op creatiefgebed.nl zien.

Tripje zierikzee

Vanmiddag reisde ik door de polder naar Zierikzee voor een kindervoorstelling van de Vakantiebijbelclub daar. Wat een prachtige reis als je eenmaal Rotterdam achter je hebt gelaten. De kindervoorstelling was vlak naast de plompe toren; een magnifiek gebouw in het centrum van Zierikzee.

Het laatste jaar reis ik naast mijn missionaire werkzaamheden in Den Haag door het hele land met kindervoorstellingen, spreekbeurten en workshops. Wat ik altijd zo leuk vind, is dat kinderen overal hetzelfde reageren. En met spanning op hun gezichten naar de verhalen luisteren, gillen als Henkie's been tussen de koffer komt en na afloop altijd willen weten hoe een bepaalde goocheltruc werkt. Maar dat laatste kan ik natuurlijk niet vertellen. Dat is het geheim van de goochelaar...

Henkie's kindertheater vernieuwd!

De afgelopen weken heb ik naast mijn werk aan de site www.creatiefgebed.nl ook de site van Henkie's kindertheater vernieuwd.
Met Henkie's kindertheater trek ik door het land en verzorg ik kindervoorstellingen, workshops en spreekbeurten. Ik treed op in kerken, vakantiebijbelclubs, basisscholen, gezinsdiensten, conferenties, studiedagen, startzondagen, Dabar weken, zondagscholen, kindernevendiensten, gemeente weekenden, kinderclubs en met grote feesten zoals Pasen, Kerst, Pinksteren en Hemelvaart. Ik verzorg deze kindervoorstellingen samen met mijn buikspreekpop Henkie, waarnaar het kindertheater vernoemd is.

Naast de kindervoorstellingen verzorg ik de workshops:
'creatief verhalen vertellen'
'werken met poppen'
'gebruik van goocheltrucs en objectlessen binnen kinderwerk'
'creatieve vormen van bidden (met kinderen en jongeren)'
'missionair gemeente - zijn'.
'creatief denken binnen kinderwerk in de gemeente'

Mijn verlangen is om in mijn optredens en workshops mensen mee te nemen op reis in het verhaal van de Here God en waar mogelijk iets van het evangelie zichtbaar te maken.

Een spannend gemeenteweekend met Jonah

Dit afgelopen weekend was ik gevraagd om het gemeenteweekend van de evangelische gemeente Jonah uit Ede te verzorgen. Naast mijn werk op conferenties was dit de eerste keer dat ik hiervoor gevraagd ben. Het begon met een kindervoorstelling van anderhalf uur op zaterdagochtend, maar werd pas echt spannend met een creatieve workshop op de zaterdagavond.

Ik had de leiding van Jonah voorgesteld om 20 creatieve gebedshoeken uit te zetten in de ruimte waar de avond gehouden werd en om middels deze gebedshoeken met elkaar na te denken over 'passie'. Keer op keer in de week voorafgaand aan dit weekend heb ik in mezelf lopen mopperen: "Wat een slim idee, Vlaardingerbroek! Hoe creeer je nu 20 gebedshoeken waar 120 mensen tegelijkertijd mee aan de slag kunnen gaan? Kan je niet iets gemakkelijkers bedenken..."

Was het te optimistisch? Ging dit echt werken? Ik heb al veel ervaring met het inrichten van gebedsruimte waar individuen voor een paar uur alleen gaan bidden, maar is dit wel haalbaar met 120 man tegelijkertijd. En... hoeveel spullen heb ik daarvoor nodig?

Met een hele volle auto vol met materiaal vertrok ik zaterdag heel vroeg richting st. Michielgestel. De hele zaterdagmiddag bezig geweest met de opbouw van de 20 hoeken. Maar gaat het wel werken? Er zijn niet veel dingen meer waar ik op het podium zenuwachtig van kan worden, maar tijdens de introductie van deze avond was het toch weer vanouds spannend. Maar...

de avond was een groot succes! Er viel gelijk een soort stilte die iets te maken heeft met de Aanwezigheid van God. Mensen werden aangeraakt en waren op een manier met gebed bezig wat ze misschien nog zo ervaren hadden. Heel mooi! Hieronder vind je het document van deze workshop met de 20 creatieve hoeken terug. Voel je vrij om het te gebruiken!

Voor mij was het weekend echter nog niet voorbij! Op zondagmorgen was ik gevraagd om een uur lang te spreken voor zowel de volwassenen als de kinderen. Hoe doe je dat? Ga je op het niveau van de kinderen zitten en zitten de ouderen er een beetje voor spek en bonen bij? Of net andersom? Nog nooit zolang op een preek gezeten, maar hopelijk zo gemaakt dat het voor de ouderen nieuw en uitdagend was en de kinderen het ook konden begrijpen en volgen! Een hele uitdaging, maar het uur vloog voor iedereen voorbij en werd met veel enthousiasme ontvangen.

Leuk om in zo'n weekend weer eens allerlei nieuwe dingen te proberen!

Download Workshop Jona

Meer clips op Youtube

Vorige week werden er opnames gemaakt van mijn opening op de Betel conferentie 2009. Samen met Henkie, een mooi bijbelverhaal en een aantal goocheltrucs werd dit een leuk half uurtje. Hieronder nog twee korte clips. Je kunt hier alle clips zien op Youtube.

Henkie op Youtube

Vorige week mocht ik de creatieve opening verzorgen op de Betel conferentie. Dit is een jaarlijkse conferentie gehouden op de Kroeze Danne. Naast de opening mocht ik ook nog twee workshops doen. Een workshop 'missionair gemeente-zijn' voor volwassenen en een workshop 'Creatief verhalen vertellen' voor jong en oud.

De creatieve opening was als voorpragramma van Otto de Bruijne die een heel goed verhaal had. Dankzij de opnames tijdens deze avond staat Henkie en ondergetekende sindskort op Youtube. Hieronder een korte clip uit die opening.